Aurélien Gignoux, 25 urteko Ensemble intercontemporain taldeko bakarlaria, Urteko Errebelazio izendatu zuten 2021eko Victoires de la Musique Classique sarietan. Kontserbatorioan ikasten ari zela, orkestra garrantzitsuekin jo zuen, nazioartean ospea duten zuzendariekin lan egin zuen eta nazioarteko sari ugari jaso zituen. Musikarekin eta perkusioarekin duen harremanaz hitz egiten du.
— Haizebegi jaialdian emango duzun errezitaldirako, Jean-Pierre Droueten Rapport d'étape , Christian Laubaren Tribes , Iannis Xenakisen Rebonds A eta B eta Marc Andreren S2 joko dituzu. Zergatik aukera hau?
Aurélien Gignoux : Marc Andreren pieza Denis Labordek proposatu zidan. Marc Andrerekin lan egin nuen jada, baina multzo-pieza batean, eta pozik nago bere musika bakarkako musika-tresna batean aurkitzeaz. Beste piezak jadanik jo ditudan lanak dira. Xenakisen Rebonds perkusioaren monumentuak dira, agian bakarkako piezarik gehien jotenetakoen artean, edo zalantzarik gabe garrantzitsuenen artean.
Ondoren, instrumentu familia desberdinak ekarri nahi nituen. Christian Laubaren marimbarako pieza, oso birtuosikoa dena, erritmo afrikarretan inspiratuta dago. Gainera, oso meditazio-kalitate handia du. Jean-Pierre Drouet perkusionista, inprobisatzaile eta konpositore izugarria da. Akuariorako eta instrumentu txikietarako jotzen dut bere pieza, antzerki musikalaren antzekoa dena. Oso poetikoa da, beraz, eta horrek erakusten du perkusioa ez dela gauzak jotzea bakarrik; irudimenez eta entzun gabeko soinuz beteta ere badagoela.
— Zein perkusio-instrumentu aurkitzen dira lau pieza hauetan?
Aurélien Gignoux : Perkusio familia nagusi ia guztiak. Teklatu instrumentua: marimba bere egurrezko teklatuekin. Larruzko perkusio instrumentuak, Xenakisen piezarako: baxu danborrak, tomak, bongoak, egurrezko blokeak. Beste pieza baterako, tinbalak ere badaude, baina gongak jartzen diren gainean —metalezko instrumentuak, hirugarren familia nagusia: Koreako gongak, triangeluak, japoniar eta tibetar kantari ontziak, plaka kanpaiak. Eta bitxikeria txiki bat dago: akuario bat, barruan instrumentu familia horien guztien bilduma txiki bat duena— kanpaiak, zinbal txikiak, ahoko sirena bat eta poesia asko!
— Perkusio instrumentu ugari jotzen badakizu. Nondik hasi zinen?
Aurélien Gignoux : Askotan bateria-bastonetekin hasten gara, danbor bat, tom bat joz. Funtsean, bateria-jotzearen munduarekin lotutako gauzak. Gero, teklatuetara pasatzen gara, askotan xilofonora. Eta tinbalekin jarraitzen dugu. Hiru arlo nagusiak dira hauek. Zenbat eta maila altuagoa izan, orduan eta instrumentu gehiago deskubritzen ditugu. Bikaina da perkusio-instrumentuak deskubritzeari uzten ez diozula inoiz. Dena da perkusio-instrumentua! Adibidez, aho-sirena jotzen dut, eta ura ere erabiltzen dut instrumentu gisa. Beti ari zara gauza berriak deskubritzen.
—Zure musika zeuk konposatzen duzu?
Aurélien Gignoux : Ez, ez dut konposatzen, baina inprobisatzen dut. Zortea dut konpositore biziekin lan egiteko aukera izateagatik, ideiak zuzenean haiekin iturrian trukatzeko. Interprete gisa, haien musika hobeto helarazten saiatzen naiz, konpositoreak esan nahi duenaren funtsa aurkitzen eta praktikan jartzen. Perkusio errepertorioa garatzen ari da. Bakarkako perkusioa oso berria da; ez dugu errepertorio bera biolin-jotzaile edo piano-jotzaileekin. Benetan gustatzen zait konpositore garaikideekin lan egitea, instrumentua eta perkusioaren inguruko musika eboluzionatzen laguntzeko.
— Inprobisazioa aipatu duzu, zein motatakoa?
Aurélien Gignoux : Inprobisazioa hitz konbinatu bat da. Eskaintzen zaizkidan estiloen barruan inprobisatzen dut pixka bat, gustura lan egiten dudan estiloetan. Jazza maite dut, noski, baina soinuekin inprobisatzea ere gustatzen zait, inprobisazio generatiboa deitzen dena, soinu garaikideekin lotuta dagoena. Musika tradizionalarekin inprobisatzea ere gustatzen zait. Izan ere, hizkuntza bat da gehiago, elkarrizketarako tresna bat, ezaugarri estilistiko bat baino.
— Zure ustez, zer ezaugarrik egiten du perkusionista ona bat?
Aurélien Gignoux : Entzutea dela esango nuke. Baina hori musikari guztientzat da egia. Zehazkiago perkusionistarentzat, moldagarritasuna litzateke. Arratsalde bat eman nuen instrumentuak deskubritzen, tokiaren akustikarekin, eskuragarri dauden instrumentuekin, ondoen funtzionatzen duena aurkitzen saiatzen. Benetan perkusioarentzat espezifikoa da. Hainbeste instrumentu daude, ezen ezin baitituzu guztiak zurekin izan. Beraz, erraz eta azkar moldatzeko gaitasuna izatea da, nire ustez, perkusionista ona izateko gakoetako bat.
— Zerk erakartzen zaitu musika garaikidetik?
Aurélien Gignoux : Gaur egungo konpositoreekin dugun harremana da apartekoa. Brahms edo Mozart jotzen dituzunean, zenbat interpretek amestuko lukete bost minutuko elkarrizketa bat izatea haiekin? Zirraragarria da pentsatzea etorkizuneko musika gure eskuetan dugula. Gauzak beste batzuk baino lehenago deskubritzen ari garela. Eta zoragarria da horiek transmititu ahal baditugu.
Marie Le Diraison-en elkarrizketa
